Opublikowano Dodaj komentarz

Szyk przestawny – niemiecki szyk zdania, cz. 2

Hallo, dzisiaj kontynuujemy temat z poprzedniego odcinka, czyli jak zbudować poprawne zdanie po niemiecku. W poprzednim odcinku wyjaśnialiśmy sobie szyk prosty, w tym wyjaśnimy sobie szyk przestawny. Zapraszam!

SZYK ZDANIA – MAŁA POWTÓRKA

W poprzednim odcinku wyjaśniliśmy sobie dokładnie, co to jest szyk zdania – dlatego jeśli jeszcze tego odcinka nie oglądaliście, warto to zrobić przed obejrzeniem tego odcinka,  bo wyjaśnialiśmy sobie tam podstawy, dzięki którym dzisiejszy odcinek będzie znacznie łatwiejszy do zrozumienia. Tak czy inaczej, zaczniemy od króciutkiej powtórki. 

Podstawowe zdanie składa się z podmiotu i orzeczenia. Podmiot to wykonawca czynności w zdaniu, np. w zdaniu „Ania je zupę” podmiotem jest „Ania”, bo to „ona” wykonuje czynność, w tym wypadku „je zupę”. Orzeczenie natomiast to odmieniony czasownik. Czasownik, to przypominam słowo opisujące czynność np. „jeść”. Czasowniki odmieniamy przez osoby, czyli zmieniamy ich końcowe, tak, żeby dopasować ją do osoby, np. ja jem, ty jesz, ona je. I taki odmieniony czasownik „jem”, „jesz”, lub “je” to właśnie orzeczenie. 

Zrozumienie tego, co to jest zdanie, co to jest podmiot i orzeczenie, pozwoli Wam bardzo łatwo nauczyć się niemieckiego szyku. Dlatego powtórzę jeszcze raz: najprostsze zdanie składa się z podmiotu (wykonawcy czynności) i orzeczenia (czynności, którą ten podmiot wykonuje).

Ich esse. – Ja jem. („Ja” to podmiot (wykonawca czynności), „esse – jem” to odmieniony czasownik – czynność)

Ana kommt. – Ania przyjdzie. („Ania” to podmiot (wykonawca czynności), „kommt – przyjdzie” to odmieniony czasownik – czynność)

Szyk zdania to kolejność słów w zdaniu. Szyk prosty mamy wtedy, kiedy na pierwszym miejscu  mamy podmiot, a na drugim odmieniony czasownik jak w przykładach: ich esse, Ana kommt.

SZYK PRZESTAWNY

Dzisiaj zajmiemy się szykiem przestawny, Szyk przestawny mamy wtedy, kiedy na pierwszym miejscu mamy odmieniony czasownik, a na drugim miejscu mamy podmiot, czyli wykonawcę czynności. Innymi słowy, szyk przestawny, to odwrotność szyku prostego. Zobaczmy to na przykładach. 

Ich esse. – Ja jem. (Szyk prosty)

Esse ich? – Jem ja. (Szyk przestawny)

Ana kommt – Ania przyjdzie. (Szyk prosty)

Kommt Ana? – przyjdzie Ania? (Szyk przestawny)

W skrócie szyk prosty mamy wtedy, kiedy najpierw mamy wykonawcę czynności, a potem czynność (ich esse), natomiast szyk przestawny mamy wtedy, kiedy najpierw mamy czynność, potem wykonawcę czynności (esse ich). 

KIEDY UŻYWAĆ SZYKU PRZESTAWNEGO

Skoro już wiemy, jak szyk przestawny wygląda, przejdźmy do tego, jak kiedy go używać. Szyk przestawny w niemieckim zdaniu mamy po pierwsze w pytaniach, po drugie po określonych słowach. Zacznijmy od pytań:

PYTANIA

Żeby zadać pytanie w niemieckim, wystarczy użyć szyku przestawnego:

Du kommst. – Ty przyjdziesz. (stwierdzenie) 

Kommst du? – Przyjdziesz (ty). (pytanie – szyk przestawny)

Wir gehen. – My pójdziemy. (stwierdzenie) 

Gehen wir? – Pójdziemy (my). (pytanie – szyk przestawny)

Marta mag Blumen. – Marta lubi kwiaty. (stwierdzenie)

Mag Marta Blumen? – Lubi Marta kwiaty. (pytanie – szyk przestawny)

SZYK PRZESTAWNY, GDY ZACZYNAMY ZDANIE NIE OD OSOBY
Szyk przestawny mamy nie tylko w pytaniach, ale też wtedy, kiedy zaczynamy zdanie od innego słowa niż podmiot, np.

Ich gehe morgen ins Kino. – Ja idę jutro do kina.

Jest zdaniem, które ma szyk prosty. Gdybyśmy zaczęli to zdanie nie od osoby, czyli nie od „ich – ja”, tylko od innego słowa, np. „Morgen – jutro”, wówczas będziemy mieli szyk przestawny, porównaj:

Morgen gehe ich ins Kino. – Jutro idę (ja) do kina. 

Ins Kino gehe ich morgen. – Do kina idę (ja) jutro.

Możecie zastanawiać się po co właściwie mielibyśmy zaczynać zdanie od innego słowa niż osoba, dlaczego mielibyśmy mówić „morgen gehe ich – jutro idę ja” zamiast po prostu „ich gehe morgen – ja idę jutro. Odpowiedź jest prosta – zarówno w niemieckim jak i w polskim, zdanie zaczniemy od tego, co chcemy podkreślić w naszej wypowiedzi. Gdyby ktoś zapytał nas „co robisz jutro” zaczęlibyśmy prawdopodobnie zdanie od słówka „jutro” i odpowiedzielibyśmy „jutro idę do kina”. Gdyby ktoś zapytał nas „kiedy idziesz do kina” z dużym prawdopodobieństwem zaczęlibyśmy odpowiedź od „do kino” i powiedzieli: „do kina idę jutro”. 

Was machst du morgen? – co robisz jutro?

Morgen gehe ich ins Kino. – Jutro idę (ja) do kina.

SŁOWA PO KTÓRYCH MAMY SZYK PRZESTAWNY

Szyk przestawny mamy też po takich słowach jak: „also – więc”, „ trotzdem – mimo to”, „außerdem – oprócz tego”, „dann – potem, następnie”, oraz „sonst – w przeciwnym razie”. Innymi słowy po also, trotzdem, außerdem, dann oraz sonst zawsze będziemy mieli najpierw odmieniony czasownik a następnie podmiot (osobę), np. 

Ich fahre zum Supermarkt also kann ich dir etwas kaufen. – Jadę do supermarketu więc mogę ja tobie coś kupić. 

Es regnet, trotzdem gehe ich spazieren. – Pada deszcz, mimo to idę (ja) spacerować.

Ich habe morgen viel Arbeit, außerdem bin ich schon verabredet – Mam jutro pracę. Poza tym jestem (ja) już umówiony.

Wir nehmen ein Taxi dann fahren wir nach Hause. – Weźmiemy taksówkę, potem pojedziemy (my) do domu. 

Du sollst dich beeilen sonst verpasst du den Zug – Powinieneś się pospieszyć, w przeciwnym razie spóźnisz się (ty) na pociąg.

ZADANIE

Język to przede wszystkim praktyka. Dlatego biorąc pod uwagę nasz dzisiejszy odcinek, gdybyśmy mieli zdanie „ich bin – ja jestem”, jak ułożycie słowa w następującym zdaniu po spójniku „also“: 

Ich denke also (…). – Myślę, więc jestem. 

PODSUMOWANIE

Dziś omówiliśmy sobie szyk przestawny. Szyk przestawny mamy wtedy, kiedy na pierwszym miejscu mamy odmieniony czasownik, a na drugim podmiot, np. esse ich – jem ja (odmieniony czasownik esse – jem, podmiot – ja,).

Cytat na dziś

„Wenn 50 Millionen Menschen etwas Dummes sagen, bleibt es trotzdem eine Dummheit.” – „Jeśli 50 milionów ludzi powtarza jakąś bzdurę, pozostaje ona mimo to bzdurą.” — Anatole France

Jak zbudować zdanie – niemiecki szyk zdania, cz. 1

Jak zbudować zdanie – niemiecki szyk zdania, cz. 1
Niemiecki

&nbsp
 

00:00 /
 

1X

 

Opublikowano Dodaj komentarz

Jak zbudować zdanie – niemiecki szyk zdania, cz. 1

Hallöchen – dzisiaj i w następnych paru odcinkach odpowiemy sobie na pytanie, jak zbudować poprawne zdanie w języku niemieckim, wyjaśnimy sobie szyk zdania, czyli poprawną kolejność słów w niemieckim zdaniu, a wszystko po to, żebyście mówili po niemiecku jeszcze lepiej i poprawniej – zapraszam!

PODSTAWOWE ZDANIE

Żebyśmy łatwo zrozumieli szyk niemieckiego zdania, przypomnijmy sobie krótko najpierw co to jest czasownik. Czasownik to słowo, które opisuje czynność, np:

essen – jeść
trinken – pić
gehen – iść

Czasowniki odmieniamy przez osoby, tzn. zmieniamy formę tego czasownika, najcześciej końcówkę – żeby dopasować ją do osoby, dlatego mówimy np. 

Ich gehe. – Ja idę. 

Du gehst. – Ty idziesz. 

Sie geht. – ona idzie.  

Osobę, czyli wykonawcę czynności, np. „Ich – ja”, „du – ty”, „mein Kumpel – mój kumpel”, „Marta”  w fachowym języku nazywa się podmiotem. Natomiast odmieniony czasownik, np. „idę”, „je”, pijemy” to tzw. orzeczenie. Połączenie podmiotu, czyli wykonawcy czynności z orzeczeniem, czyli odmienionym czasownikiem, to Panie i Panowie – zdanie. Czyli:

Ich gehe. – Ja idę.

Mein Kumpel trink. – Mój kumpel pije.

Wir essen. – My jemy. 

… to wszystko są proste zdania. Kolejność słów w zdaniu nazywamy właśnie szykiem zdania. W niemieckim mamy 3 możliwe szyki, czyli 3 poprawne kolejności słów w zdaniu. Ze względu na kolejność słów w zdaniu, szyki te nazywamy: szykiem prostym, szykiem przestawnym i szykiem końcowym. 

W dzisiejszym odcinku zajmiemy się szykiem prostym, natomiast szykiem przestawnym i szykiem końcowym zajmiemy się w dwóch kolejnych odcinkach. 

Szyk prosty oznacza, że zdanie zaczyna się od podmiotu, czyli od wykonawcy czynności, a na drugim miejscu jest zawsze odmieniony czasownik, np.

Ich esse. – Ja jem. („Ich – Ja” to osoba, czy też podmiot,  „esse – jem” – to odmieniony czasownik)

Mark kommt. – Marek przyjdzie. (Mark – Marek, to osoba, podmiot, „kommt – przyjdzie” to odmieniony czasownik).    

Proste – prawda? Stąd też pewnie nazwa – szyk prosty. Do takiego zdania możemy oczywiście dodać dodatkowe słowa, Niemcy jednak dodadzą te słowa w określonej kolejności tzn. Po osobie i czasowniku powiedzą następnie „kiedy, z jakiego powodu, jak i gdzie”, np.

Wir bleiben heute wegen des Regens lieber zu Hause. – My zostaniemy dzisiaj z powodu deszczu chętniej w domu. 


Wir bleiben – my zostaniemy (podmiot i czasownik).

heute – dzisiaj (kiedy?).

wegen des Regens – z powodu deszczu (dlaczego?)

lieber – chętniej (jak)

zu Hause – w domu (gdzie).

 

Jeśli o kolejność słów w zdaniu chodzi, bardzo ważne jest jeszcze umiejscowić drugiego czasownika w zdaniu. Czasowniki to przypominam – czynności. Np. W zdaniach:

Ich muss gehen. – Ja muszę iść.  

Du musst gehen. – Ty musisz iść. 

Wir müssen gehen. – Oni muszą iść.

Mamy po dwa czasowniki – pierwszy odmieniony: ja muszę, ty musisz, my musimy, i drugi nieodmieniony „iść”. Czasownik nieodmieniony, czyli np. Iść, jeść, pić nazywamy fachowo bezokolicznikiem. Czasownik odmieniony to przypominam – ja jem, ty jesz, on je. Nieodmieniony – jeść. I teraz najważniejsza rzecz jeśli chodzi o budowę zdania w szyku prostym:

Jeśli w zdaniu w szyku prostym mamy 2 czasowniki  – jeden odmieniony, a drugi nieodmieniony, to ten nieodmieniony postawimy zawsze na końcu zdania, a większość pozostałych słów wsadzimy między te dwa czasowniki, podobnie jak wsadzamy ser, sałatę i pomidora między dwie kromki chleba. Dlatego tą zasadę możemy sobie nazwać, dla łatwiejszego zapamiętania, zasadą kanapki. Jak wygląda ta zasada w praktyce – już pokazuję. Weźmy proste zdania:

Ich muss gehen. – Muszę iść. 

Jeśli do tego zdania będziemy chcieli dodać jakieś słowa,. Wsadzimy je pomiędzy dwa czasowniki – w tym wypadku „muss” oraz „gehen”, np. 

Ich muss heute gehen. – Muszę dzisiaj iść.

Ich muss heute in die Stadt gehen. – Muszę dzisiaj do miasta iść.

Ich muss heute in die Stadt mit meiner Frau gehen. – Muszę dzisiaj do miasta z moją żoną iść.

Kończąc już temat szyku prostego, czasami po niektórych słowach będziemy mieli określony szyk zdania. Szyk prosty mamy po takich słowach, jak: „und – i”, „ aber – ale”, „denn – bo”, „oder – albo”, „sondern – lecz”. Innymi słowy po und, aber, denn, oder i sondern zawsze będziemy mieli najpierw podmiot (osobę) a następnie odmieniony czasownik, np. 

Ich bin zu Hause und ich lese. – Jestem w domu i czytam. 

Sie mag Bücher aber sie mag keine Krimis. – Ona lubi książki, ale nie lubi kryminałów. 

Wir müssen los, denn wir haben keine Zeit. – Musimy już iść, bo nie mamy czasu. 

Es regnet heute oder es regnet heute nicht. – Będzie padać, albo nie będzie padać. 

Nicht Peter sondern Marta weiß es. – Nie Piotr, ale Marta wie o tym.

ZADANIE

Język to przede wszystkim praktyka. Dlatego biorąc pod uwagę nasz dzisiejszy odcinek, jak zbudujecie zdanie po słowie „aber – ale: 

Ich kenne ihn aber (…) sie nicht. – Znam go ale nie znam jej. 

ZADANIE

Dziś omówiliśmy sobie szyk prosty. Szyk prosty mamy wtedy, kiedy na pierwszym miejscu mamy podmiot, a na drugim odmieniony czasownik, np. Ich esse – ja jem (podmiot – ja, odmieniony czasownik esse – jem).

Cytat na dziś

„Je mehr Käse, desto mehr Löcher. Je mehr Löcher, desto weniger Käse. Also: Je mehr Käse, desto weniger Käse! Oder?“ – „Im więcej sera, tym więcej dziur. Im więcej dziur, tym mniej sera. Zatem im więcej sera, tym mniej sera – nieprawdaż.” – Aristoteles

5 łamańców języka po niemiecku

5 łamańców języka po niemiecku
Niemiecki

&nbsp
 

00:00 /
 

1X

 

Opublikowano Dodaj komentarz

5 łamańców języka po niemiecku.

W dzisiejszym odcinku mam dla Was świetne niemieckiej ćwiczenie wymowy i zabawę jednocześnie – przygotowałem dla Was 5 niemieckich Zungerbrecher – łamańców językowych, takich niemieckich odpowiedników “w Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie”.  Jeśli wymówicie chociaż jeden z nich, znaczy to, że z Waszą niemiecką wymową jest naprawdę nieźle:

Zaczynamy do mojego ulubionego:

Tschechisches Streichholzschächtelchen. – czeskie pudełeczko zapałek. 

Blaukraut bleibt Blaukraut und Brautkleid bleibt Brautkleid. – czerwona kapusta zostaje czerwoną kapustą, a suknia ślubna pozostaje suknią ślubną. 

Fischers Fritz fischt frische Fische, frische Fische fischt Fischers Fritz. – rybak Fritz łowi świeże ryby, świeże ryby, łowi rybak Fritz.

Der Zahnarzt zieht Zähne mit Zahnarztzange im Zahnarztzimmer. – Dentysta wyrywa zęby dentystycznymi szczypcami w pokoju dentystycznym.

Schnecken erschrecken, wenn sie an Schnecken schlecken, weil zum Schrecken vieler Schnecken Schnecken nicht schmecken. – Ślimaki czują strach, kiedy ślimaki liżą, bo ku przerażeniu wielu ślimaków, ślimaki nie smakuje dobrze.

 

ZADANIE

Napiszcie w komentarzach ile z tych Zungerbrecher – łamańców językowych – wymówiliście. Jeśli żadnego, poćwiczcie – pomoże Wam to poprawić wymowę. A jeśli znacie jakieś inne ciekawe łamańce jęykowe, też je zapiszcie w komentarzach – chętnie spróbuję je wymówić.  

Cytat na dziś

Der Dachdecker deckt dein Dach, drum dank dem Dachdecker, der dein Dach deckt.” – Dekarz pokrywa Twój dach, więc podziękuj dekarzowi, który Twój dach pokrywa.

Jaka jest różnica między IN i ZU oraz Wszystkich Świętych po niemiecku.

Jaka jest różnica między IN i ZU oraz Wszystkich Świętych po niemiecku.
Niemiecki

&nbsp
 

00:00 /
 

1X

 

Opublikowano Dodaj komentarz

Czas zaprzeszły, Plusquamperfekt – po co jest, jak używać?

Ostatnio pojawiło się sporo pytań na temat czasu zaprzeszłego w niemieckim. Czym w ogóle jest ten czas zaprzeszły, po co się go używa i kiedy? Na te wszystkie pytania znajdziecie odpowiedzi w dzisiejszym odcinku.  

CZAS ZAPRZESZŁY (PLUSQUAMPERFEKT) – JAK GO ZBUDOWAĆ

Zanim przejdziemy do czasu zaprzeszłego, krótko powtórka na temat czasu przeszłego. Mówiąc o tym, co wydarzyło się wczoraj, tydzień albo rok temu, użyjemy najczęściej czasu przeszłego złożonego, tzw. perfekt. Perfekt nazywamy czasem złożonym, bo składa się z dwóch elementów – z czasowników „haben” lub „sein” oraz z czasownika, który opisuje czynność, o której chcemy opowiedzieć.

Ich habe gemacht – ja zrobiłem. 

Wir haben gegessen – zjedliśmy

Ich bin gegangen – ja poszedłem. 

Wir sind gekommen – przyszliśmy. 

Czas zaprzeszły (Plusquamperfekt) tworzy się bardzo podobnie, z ta różnicą, że używamy form przeszłych „haben” i „sein”, czyli:

Zamiast „ich habe gemacht” powiemy: ich hatte gemacht. 

Zamiast „wir haben gegessen” powiemy: wir hatten gegessen.

Zamiast „ich bin gegangen” powiemy: „ich war gegangen”.

Zamiast „wir sind gekommen” powiemy: „wir waren gekommen”.

Jednym słowiem, jeśli potraficie zbudować zdanie w czasie przeszłym, zbudowanie zdania w czasie zaprzeszłym to już bułka z masłem. Odpowiedzmy sobie teraz na pytanie, do czego służy czas zaprzeszły. 

CZAS ZAPRZESZŁY (PLUSQUAMPERFEKT) – ZASTOSOWANIE

Zacznijmy do tego, że czas zaprzeszły nie jest czymś zupełnie obcym. Bo, choć już nieco zapomniany, istnieje w języku polskim. Używał go jeszcze mój dziadek, a fani SciFi mogą pamietać jedno z opowiadań Lema, które zostało napisane niemal w całości w czasie zaprzeszłym. Jak ten czas zaprzeszły brzmiał? Zamiast „dałem łapkę w górę” powiedzielibyśmy „dałem był łapkę w górę”, zamiast „zostawiłem komentarz” powiedzielibyśmy „zostawiłem był komentarz”. 

Czas ten pozwala nam zaznaczyć, za pomocą gramatyki, że jedna czynność w przeszłości miała miejsce PRZED inną czynnością w przeszłości, stąd nazwa zaprzeszły. Dzięki użyciu czasu zaprzeszłego, nasza wypowiedź jest klarowniejsza, precyzyjniejsza i łatwiej zrozumieć, co działo się najpierw, a co później.

Weźmy na przykład dwa zdania w czasie przeszłym:

Ich habe Milch gekauft – kupiłem mleko.  

Ich bin nach Hause zürückgekommen – wróciłem do domu.

Jeśli chcemy jednoznacznie dać do zrozumienia, że najpierw kupiłem mleko, a dopiero później wróciłem do domu – to w przypadku pierwszej czynności, w tym wypadku kupowania mleka, użyjemy właśnie czasu zaprzeszłego i powiemy:

Nachdem ich Milch gekauft hatte, bin ich nach Hause zürückgekommen – po tym jak kupiłem był mleko, wróciłem do domu. 

Bevor ich nach Hause zürückgekommen bin, hatte ich Milch gekauft. – zanim wróciłem do domu, kupiłem był mleko. 

Ponieważ czas zaprzeszły jest sposobem na to, żeby zaznaczyć, że jedna czynność miała miejsce przed inną, czas ten nie występuje w pojedynkę. No bo musimy mieć minimum dwa zdania, dwie czynności, jedną, która działa się wcześniej i jedną, która działa się później. 

W praktyce, we współczesnym niemieckim czasu zaprzeszłego używa się stosunkowo rzadko. W mowi często zastępowany jest przez zwykły czas przeszły. Nie mniej jednak wciąż spotkamy go w zdaniach, w których mamy słowa „nachdem – po tym jak”, „bevor – przed tym jak”:

Nachdem wir gegessen hatten, sind wir ausgegangen – po tym jak zjedliśmy byli, wyszliśmy. 

Bevor wir ausgegangen sind, hatten wir gegessen – zanim wyszliśmy, zjedliśmy byli. 

ZADANIE

Język to przede wszystkim praktyka. Dlatego biorąc pod uwagę nasz dzisiejszy odcinek, uzupełnij zdanie, tak żeby był tam czas zaprzeszły:

Nachdem wir Eintrittskarten gekauft (…), sind wir ins Kino gegangen. – Po tym, jak kupiliśmy bilety, poszliśmy do kina. 

PODSUMOWANIE

Dzisiaj omówiliśmy sobie czas zaprzeszły. Za pomocą czasu zaprzeszłego wyrażamy, że jedna czynność w przeszłości wydarzyła się przed inną czynnością w przeszłości. Współcześnie czasu zaprzeszłego użyjemy najczęściej jeśli w zdaniu mamy słowa „nachdem” oraz „beyvor”. 

Cytat na dziś

„Nachdem Gott die Welt erschaffen hatte, schuf er Mann und Frau. Um das ganze vor dem Untergang zu bewahren, erfand er den Humor. – po tym jak Bóg stworzył świat, stworzył mężczyznę i kobietę. A żeby to wszystko razem ochronić przed zagładą, wymyślił humor”

Guillermo Mordillo 

Opublikowano Dodaj komentarz

Strona bierna – wurde czy würde (PARTIZIP II, PASSIV)

Jedna z naszych kursantek – Mariola – zapytała czym różni się forma „wurde” od „würde”. Różnica mogłaby się wydawać niewielka – w „wurde” mamy „u”, a we „würde – ü”. Słowa te mają jednak zupełnie inne znaczenia i użycia. Dlatego pozdrawiamy Mariolę i przechodzimy do wyjaśnienia!

WERDEN

Oba słowa „würde” i „wurde” to odmienione formy czasownika „werden”. 

Würde (z u umlaut) – jest odpowiednikiem naszego „bym” oraz ”by” i używane jest do gdybania – lub jeśli wolicie nieco bardziej fachową terminologię – jest to tryb przypuszczający, czyli Konjunktiv II, np.

Ich würde kommen, wenn ich Zeit hätte – ja bym przyszedł, gdybym miał czas. 

Sie würde uns helfen – ona by nam pomogła.

Er würde das reparieren. – on by to naprawił. 

Wurde (z u umlaut) – to z kolei najczęściej odpowiednik naszego „został / zostałem / została„ i słowa tego używamy w stronie biernej (Passiv). Strone bierną mamy wtedy, gdy zamiast mówić „ja zrobiłem” albo „ona zrobiła”, mówimy że coś „zostało” zrobione”, np.

Das Mittagessen wurde serviert – obiad został podany. 

Das Auto wurde repariert – samochód został naprawiony. 

Zamiast „wurde” można też powiedzieć „ist worden”. Jest to nieco inna forma gramatyczna, tzw. czas Perfekt, znaczenie jednak jest takie samo:

Das Auto ist repariert worden – samochód został naprawiony.

W praktyce jednak Niemcy częściej używają formy „wurde” niż „ist worden”, bo ta pierwsza forma jest prostsza. 

ZADANIE

Język to przede wszystkim praktyka. Dlatego biorąc pod uwagę nasz dzisiejszy odcinek, jak powiesz:

Der Mann (…) operiert. – mężczyna został zoperowany. 

PODSUMOWANIE
Würde:
znaczy „bym” oraz „by” i służy do gdybania: ich würde das reparieren – ja bym to naprawił. 

Wurde: znaczy „zostałem / został / została” i służy do budowania strony biernej: Das Auto wurde repariert – samochód został naprawiony.

Cytat na dziś

Rom wurde nicht an einem Tag erbaut.’ – ‚Nie od razu Rzym zbudowano.’ 

Strona bierna – wurde czy würde (PARTIZIP II, PASSIV)

Strona bierna – wurde czy würde (PARTIZIP II, PASSIV)
Niemiecki

&nbsp
 

00:00 /
 

1X