Opublikowano Dodaj komentarz

Tuve vs. tenía

Słowo „tener – mieć” ma dwie formy przeszłe, czyli „tenía” i „tuve”? Cóż, obie formy są poprawne, obie przetłumaczymy na „miałem”, jednak obie znaczą coś nieco innego. Jaka więc jest różnica między tymi słowami i kiedy miałem to „tenía” a kiedy „tuve”  – na to pytanie odpowiem Ci w dzisiejszym odcinku.   

TENÍA

Forma „tenía” znaczy „miałem”. Formy tej używamy przy opisach stałych cech ludzi, miejsc i sytuacji, które nie zmieniają się z dnia na dzień np. 

Ana tenía el pelo rubio y ojos azules. – Ana miała blond włosy i niebieskie oczy. 

Marco tenía una casa al mar. – Marco miał dom nad morzem. 

Zauważcie, że gdy używamy formy „tenía” mamy na myśli zazwyczaj jakąś sytuację, która jest trwającym stanem w przeszłości, np. 

Cuando tenía diez años, era guapo – kiedy miał 10 lat, był przystojny (nie mówimy tutaj o punkcie w czasie, jak np. „o 15:21 we wtorek 1983 kiedy miałem 10 lat”, tylko mamy trwającą sytuację).

Ten nieokreślony czas, kiedy coś „mamy” będzie bardzo często tylko tłem do licznych wydarzeń, które miały wtedy miejsce:

Cuando tenía 18 años, fui al parque donde conocí a mi futura esposa – Kiedy miałem 18 lat, poszedłem do parku, gdzie poznałem moją przyszłą żoną. (moje bycie dzieckiem było bliżej nieokreślonym okresem, podczas którego działy się różne wydarzenia).

Ya tenía mi propio negocio, cuando nació mi hermano – miałem już mój własny biznes, kiedy urodził się mój brat (moje posiadanie firmy, które trwało przez dłuższy okres czasu, jest tłem historii, w której urodził sie mój brat).

Formy „tenía” używamy, jak pewnie już zauważyliście, do podawania wieku:

Cuando tenía 5 años – kiedy miałem 5 lat

Cuando teníamos 6 años – kiedy mieliśmy 6 lat

Cuando tenían 20 años – kiedy mieli 20 lat

TUVE

Jak się do tego ma forma „tuve”? Otóż, teraz może was zaskoczę, ale formy „tenía” i „tuve” nierzadko będziemy mogli użyć w tych samym zdaniach JEDNAK zmienimy nieco sens tych zdań. Dlatego różnicę między tymi formami najłatwiej będzie nam zrozumieć porównując zdania z „tenía” oraz z tuve”.

Zanim jednak zaczniemy, miejcie w głowie jedną rzecz „tenía” służy od opisów, czegoś co trwało dłużej i jest zazwyczaj tłem do innych wydarzeń. Ponadto, używając „tenía” nie określamy, czy dana sytuacji z przeszłości skończyła się czy nie. 

Z kolei „tuve” służy do opisu jednorazowych wydarzeń, punktów na osi czasu, które definitywnie się zakończyły, np. 

Marco tenía una casa al mar. – Marco miał dom nad morzem. (Takie zdanie może oznaczać, że Marco ten dom ciagle ma – no bo „tenía” pozwala nam zakreślić tło do opisu i nie zakłada, że coś się skończyło. Ponadto zdanie z „tenía” będzie zazwyczaj wstępem właśnie do dłuższego opisu, do dalszej rozmowy, więc nasz rozmówca często będzie oczekiwał, że coś jeszcze dodamy, np. że opowiemy jakąś historię związaną z naszym wyjazdem do domu Marco).

Marco tuvo una casa al mar pero tuvo que venderla y ya no la tiene. – Marco miał dom nad morzem, ale musiał sprzedać go i już go nie ma. (Użycie „tuvo” oznacza, że to jest coś, co definitywnie się skończyło, tzn. że Marco tego domu już nie ma. Po takim zdaniu temat domu uznajemy za zakończony i naszą wypowiedź też uznajemy za zakończoną – nasz rozmówca nie oczekuje, że cokolwiek  w tej sprawie dodamy). W tym zdaniu traktujemy posiadanie tego domu, jako taką zamkniętą całość, jako jednorazowe, zakończone wydarzenie.

Ayer tenía amigos en mi casa. – Wczoraj w domu miałem przyjaciół. (Ponieważ użyliśmy „tenía” nasz rozmówca zrozumie to tak, że wizyta naszych przyjaciół jest dopiero początkiek dłuższego opisu i tłem do dalszych wydarzeń. Dlatego oczekiwałby wręcz, że po takim zdaniu coś dodamy, np).

Ayer tenía amigos en mi casa. Hablábamos de la situación en España… –  wczoraj w domu miałem przyjaciół. Rozmawialiśmy o sytuacji w Hiszpanii (i tutaj dalej opowiadamy, co wydumaliśmy)

Natomiast gdybyśmy chcieli użyć słowa „tuve”, rozmowa wyglądałaby nastepujące?

¿Qué hiciste ayer? – co porabiałeś wczoraj?

Ayer tuve a amigos en casa. – wczoraj miałem przyjaciół w domu.

TENÍA QUE VS. TUVE QUE

Podobnie sytuacja wygląda  w przypadku „tenía que” i „tuve que”. Oba wyrażenie przetłumaczymy na „musiałem”. 

Formy „tenía que” użyjemy, kiedy „musieć” jest np. wstępem do dłuższej wypowiedzi, w której podamy detale w związku z tym, co musieliśmy, np. 

Tenía que tomar una decisión, pero para mí la situación era dificíl… – musiałem podjąć decyzję, ale dla mnie ta sytuacja była trudna (i tutaj możemy wymienić np. rozterki i rozważania, a podczas gdy się wahaliśmy, i rozważaliśmy, ciągle wisiał nad nami jak tło ten „mus” podjęcia decyzji. Ponadto gdy mówimy „tenía que” nie wiadomo, czy tą decyzję ostatecznie podjęliśmy – być może wciąż się zastanawiamy).

Z kolei kiedy „musiałem” to „tuve que” najcześciej będziemy wymieniali kolejne punkty, które musieliśmy zrobić i „odhaczyć” jak na liście, np.

Tuve que hacer las compras, después tuve que comer y después tuve que volver a casa – musiałem zrobić zakupy, później musiałem zjeść, a potem musiałem wrócić do domu. (w takim kontekście najczęściej będzie to znaczyło, że daną czynność zrobiliśmy i zakończyliśmy)

PODSUMOWANIE

TENÍA – znaczy „miałem”. Formy tej używamy przy opisach stałych cech ludzi i miejsc, sytuacji, które nie zmieniają się z dnia na dzień. Formy tej użyjemy też, kiedy nasze „mienie” czegoś w przeszłości, jest tłem do innych wydarzeń, o których zaraz opowiemy:

Cuando tenía 18 años, fui al parque donde conocí a mi futura esposa – Kiedy miałem 18 lat, poszedłem do parku, gdzie poznałem moją przyszłą żoną.

Formy „tenía” używamy też do podawania wieku:

Cuando tenía 5 años – kiedy miałem 5 lat

TUVE – służy do opisu jednorazowych wydarzeń, punktów na osi czasu, które definitywnie się zakończyły, a wraz z nimi nasza wypowiedź na ich temat: np. 

¿Qué hiciste ayer? – co porabiałeś wczoraj?

Ayer tuve amigos en casa – wczoraj miałem przyjaciół w domu

Czasami wybór między „tenía” i „tuve” nie jest aż tak czarno biały, bo czasami zależy nie tylko od sytuacji, ale też od tego, jak postrzegamy daną sytuację. Bez szerszego kontekstu, często oba słowa są ok. Mam na myśli tutaj zwłaszcza sytuacje, kiedy robicie jakiś test, w którym macie pojedyncze zdania bez kontekstu, i wpisujecie w nim np. „tenía” a w odpowiedziach jest „tuve”. W takich sytuacjach nierzadko nie zrobiliście wcale błędu, chociaż w książce bywa, że jest tylko jedna słuszna odpowiedź. Na tym poziomie, już bardziej zaawansowanym, wiele wyborów to kwestia kontekstu. Dlatego używajcie języka śmiało i bez strachu przed błędami, bo w końcu uczycie się, żeby mówić.

ODMIANA

yo tenía

tú tenías

él/ella tenía

nosotros/as teníamos

vosotros/as teníais

ellos/ellas tenían

yo tuve

tú tuviste

él/ella tuvo

nosotros/as tuvimos

vosotros/as tuvisteis

ellos/ellas tuvieron

Cytat na dziś:

Tuve que perderme varias veces para encontrarme

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *